Werk ik best met een of meerdere headhunters?

Werk ik best met een headhunter of met meerdere bureaus tegelijkertijd?

Wanneer u al door de wol geverfd bent en verschillende carrièrestappen heeft ondernomen, dan heeft u waarschijnlijk al te maken gehad met headhunters. U weet dan dat men ze vindt in alle smaken en soorten. Hopelijk heeft u reeds “uw” headhunter gevonden: diegene waar u in alle omstandigheden op vertrouwt wanneer u voor een dilemma staat in uw carrière, of gewoon diegene waaraan u het eerste denkt wanneer u raad nodig heeft met betrekking tot de arbeidsmarkt. Bent u in dat gelukkige geval, dan zult u in de eerste plaats uw vertrouwenspersoon bellen wanneer u zich opnieuw op de arbeidsmarkt wilt begeven, maar niets belet u ook proactief of passief contact te houden met andere collega’s, teneinde een zo ruim en correct mogelijk beeld van de markt te behouden. Overdrijf echter niet in de andere zin: wanneer u werkt met jan en alleman, zal ‘uw’ headhunter ook minder waarde hechten aan uw dossier en zult u niet meer bij de eerste drie kandidaten horen die hij belt wanneer een job u op het lijf geschreven staat…Wanneer u besluit met meerdere kantoren te werken houd dan in ieder geval goed bij welk kantoor u gaat voorstellen aan welke klant: u moet ten allen prijze vermijden dat uw kandidatuur tweemaal wordt voorgesteld bij hetzelfde bedrijf, omdat dit financieel getouwtrek teweeg kan brengen waardoor het bedrijf eventueel besluit af te zien om met uw kandidatuur verder te gaan. Spreek met elk kantoor welke actie het precies wel en niet zal ondernemen en sta erop dat uw cv niet wordt verstuurd zonder uw vooraf-gaandelijke toestemming. Wanneer een consultant belt om u een opportuniteit voor te stellen waarbij u zelf al in procedure zit (via een ander kantoor of uw eigen initiatief), wees hier dan eerlijk over om niemands tijd te verspillen. Sommige onervaren kandidaten menen dat “hoe meer, hoe beter” geldt wanneer het gaat over het benaderen van een potentiële werkgever en zien er geen graten in om hun cv door verschillende bureaus te laten sturen. Dit getuigt van weinig realiteitszin omdat hij zo de werkgever en de consultant tegen zich in het harnas jaagt.

Uit: "Headhunters: op zoek naar de witte raaf" uitgeverij Sillas, ISBN 9081111310

Headhunters zijn Einzelgängers

Headhunters zijn van nature een soort die het liefst alleen werkt. Mensen opsporen, bellen en interviewen zijn allemaal activiteiten die een persoon perfect alleen afkan, of in het beste geval verdeelt binnen een klein team. Maar hoezeer headhunters al moeite hebben om binnen hun eigen onderneming samen te werken met collega's, toch verdwijnt dit in het niets vergeleken met samenwerkingsverbanden buiten het kantoor. In België heb ik maar weinig weet van kantoren die samenwerken voor dezelfde klant, of elkaar business toespelen. Nochtans ligt het voor de hand dat -zeker kleinere kantoren- er soms baat bij zouden hebben om "samen te spannen" tegen de grote jongens, of tips en know how uit te wisselen in een markt waar kandidatenschaarste heerst. Maar niets van dit alles! In de jaren dat ik zelf actief ben in de ICT markt heb ik meer voorstellen gekregen van buitenlandse kantoren (die ik van haar nog pluim kende) dan van collega's uit de Belgische markt. Groot was mijn verbazing nu ik op twee dagen tijd twee keer gecontacteerd geweest ben door collega-headhunters uit België. (wel een leuke verrassing trouwens)
Ligt dit aan cultuurverschillen, jaloersheid of angst dat de klant later overloopt naar het andere kantoor? Waarschijnlijk een beetje aan alles. Maar ook aan een gevoel van bezitterigheid -tenslotte hebben de meesten onder ons ook maar een Beste Vriendin aan wie we al onze hartsgeheimen kwijt kunnen. Een klant hoort ook maar een Favoriete Headhunter te hebben ;-)

Over politici en headhunters

Vandaag was het jaarmarkt in Dilbeek. Een 'groot' evenement dat ik al jaar en dag aan mij laat voorbijgaan, net zoals de Gordel trouwens. Veel te veel mensen op de been en -wat de jaarmarkt betreft- altijd georganiseerd op een maandag zodat je je afvraagt wie in godsnaam de tijd heeft om hier naar toe te gaan behalve gemeenteambtenaren die vrijaf krijgen, lokaal bankpersoneel, de bomma's en bompa's en natuurlijk de lokale politici (of is dat ook gemeentepersoneel?). Hoe dan ook, de mannen en vrouwen die we zondag op de lijsten zien staan waren voltallig aanwezig- breed glimlachend en energiek in gesprek met de lokale bevolking. Vermits ons kantoor vlakbij de enige winkelstraat die Dilbeek rijk is ligt, begaf ik mij deze middag even in het feestgedruis om een broodje te bemachtigen, vooraleer ik mij terug haastte naar de relatieve rust van kantoor. Op die korte tijd stelde ik mij weer dezelfde vraag die ik mij elk verkiezingsjaar stel: hoeveel van deze politici pakt zijn verkiezingscampagne professioneel aan? Hoeveel onder hen gebruikt de moderne technologie om in contact te treden met zijn kiezers en hoevelen doen gewoon hetzelfde als de vorige generaties? Waarom nemen toppolitici geen headhunters in dienst om hun campagne te leiden?
Politici en headhunters lijken in een aantal opzichten op elkaar. Beiden moeten het hebben van hun netwerk, zijn invloedrijk (ze kennen de 'juiste' mensen) en spenderen een groot deel van hun tijd aan het leggen van contacten. Beiden zitten in de verkoop- volgens sommigen in de verkoop van gebakken lucht, anderen opteren voor diensten. Communicatieve vaardigheden en snel op de bal kunnen spelen zijn cruciaal.
En toch...
-zie ik geen headhunters die ouderwetse stencils in uw bus komen steken wanneer ze u iets willen vertellen; ze contacteren u per mail
-zie ik headhunters niet netwerken op pensenkermissen maar wel op recepties van bedrijfsdagen en zakelijke netwerken
-zie ik headhunters dagelijks of wekelijks contact opnemen met potentiële en bestaande klanten en kandidaten i.p.v. enkele weken voor de stembusgang
-zie ik bitter weinig politici met een blog of website die aanmoedigt om contact te leggen buiten de verkiezingstijd
-vraag ik mij af hoeveel politici een echte CRM database gebruikt om zijn kiezers regelmatig te informeren
...
Vorige week kreeg ik nog een fotocopie-brief in de bus van een oudleerling van mijn humaniora. Een geweldige intro die trachte sympatie op te wekken door te wijzen op onze 'link' via het college. Jammer genoeg was de man afgestudeerd aan dat college twee jaar voor ik geboren werd -kan je je zoiets voorstellen in het bedrijfsleven van vandaag??
Kortom: sociale en professionele online netwerken zoals Linkedin, Biztribe, Open BC ea zijn er niet alleen voor headunters. Internet en IT in het algemeen zijn een geweldige kans voor politici die meegaan met hun tijd, en op een kosteneffectieve manier hun ideeën willen delen met hun kiezers. Waarom zien we niet meer zo'n initiatieven? Het zou mij alleszins sneller overtuigen dat al die saaie affiches die overal opplakken.

Boek over headhunters in België en Nederland

Gezien de vragen van kandidaten en klanten, ben ik een tijdje geleden begonnen met het schrijven van een boek over de rekruteringsmarkt in België en Nederland.

"Headhunters: op zoek naar de witte raaf" werd geschreven voor bedrijven (HR managers en andere hiring managers), kandidaten en andere headhunters. Het behandelt de rekruteringsmarkt vanuit verschillende standpunten, en bevat praktische tips zoals: waarop moet ik letten voor ik met een headhunter in zee ga, wat zijn de verschillende rekruteringsmogelijkheden, hoe vind ik kandidaten online, hoe word ik opgemerkt door headhunters, wat zijn de meest voorkomende fouten die senior managers maken wanneer ze op zoek zijn naar ander werk, ... Voor een volledige inhoudstafel en bestellingen kan u terecht op http://www.ulysses-consulting.com/documents/news-items/boek-adj-headhunters.xml

Reacties welkom!

Headhunters die dezelfde fouten maken als klanten

Vandaag zijn we volop bezig met mensen aan te werven bij Ulysses. Enkele junior kandidaten maar ook enkele senior profielen voor de uitbreiding van ons kantoor in Dilbeek en de opstart van het kantoor in Antwerpen. De senior profielen zijn ervaren recruiters die zelf uit de consultancywereld komen. Dat geeft soms gekke situaties: beide partijen rekruteren zelf kandidaten op dagdagelijkse basis, en beiden kennen de 'do's & don'ts' tijdens het rekruteringsproces. Toch is het zo dat wanneer je zelf persoonlijk betrokken bent als kandidaat of werkgever, je ineens 50% van je rekruteringsvaardigheden overboord lijkt te gooien! Een van de kandidaten stelde mij een vervolggesprek voor volgende week of de week daarna, en mijn eerste reaktie was te kiezen voor de mogelijkheid binnen twee weken. Nochtans is een van de doodzonden die je als werkgever kunt begaan, het onnodig vertragen van het proces. Het ijzer smeden als het heet is heet dat dan. Eventjes reageerde ik als werkgever en dacht ik: "Ik heb nog zoveel ander werk, als ik de volgende afspraak binnen twee weken beleg dan zal het ook wel goed zijn". Fout natuurlijk en gelukkig is mijn headhunterinstinct net op tijd wakker geworden. Ik bedacht ineens hoe makkelijk het toch wel is om als werkgever een headhunter in te kunnen huren die je behoedt voor dergelijke stommiteiten ;-) Zucht...